Vlasta Mladenovic

VLASTA MLADENOVIĆ roÄ‘en je 1956. godine, u Šarkamernu kod Negotina. Objavio je preko dvadeset knjiga poezije. IzmeÄ‘u ostalih, Disidenti koračaju ulicom Franšea Deperea (Beograd, Književna omladina Srbije, 1986), Bez mene (Beograd, Nolit, 1988), Knjiga Hajduk Veljku (Negotin, Krajinski krug, 1992), Isus Hristos sin-opsis (Beograd, KD „Sveti Sava““, 1993), Onaj koga nema (Beograd, Nolit, 1994), Nemam izbora (Beograd, Prosveta, 1995), Posve nove pesme (Beograd, Agena, 2000), Istokija (Novi Sad, Svetovi, 2006), Estradija (Beograd, Udruženje srpskih izdavača, 2010), Disidentitet (Beograd KD „Sveti Sava“, 2014), U saglasju sa Mokranjcem (Beograd, SKZ, 2015), Fusnote za Mokranjca (Negotin, Kulturistok, 2016), Lokalitet i svet šarkamernskih rima (Negotin Kulturistok – Mladenovac Presing, 2017).

Priredio dve antologije pesnika istočne Srbije (treća je u štampi) i Antologiju srpskog pesništva, na arapskom jeziku, u Kairu, 1996. godine.

Prevedene su mu knjige u Italiji, Rumuniji, Francuskoj, Egiptu.

Zastupljen u značajnim antologijama srpske poezije i leksikonima pisaca.

Piše književne kritičko-esejističke prikaze.

Redovno objavljuje u srpskoj periodici.

Osnivač je „Muzeja crne krajine“ i Stvaralačkih dana i jedan od pokretača Krajinskog kruga i Borskog susreta balkanskih književnika.

Urednik kulturnog programa i izdavaštva Narodne biblioteke „Dositej Novaković“ Negotin, časopisa Bibliopis i Kulturistoka.

e- mail: vlastamladenovic@yahoo.com

_______________________________

IL LIBRO SUL TAVOLO

«Forse Perun ha portato Gesù» 

                                 Ljubica Miletić

Non succede spesso

che le parole scoprano il mistero,

il senso, nascosto delle cose.

E così l’apostolo

capisce ciò che il poeta non riesce

a capire.

E vedo il fumo, la nebbia,

un velo sul viso, ora so:

Belgrado è la città dove lui

Portò Gesù.

 (Perun – dio slavo del tuono e del fulmine, protettore degli agricoltori e portatore della pioggia ai tempi del panteismo slavo).

KNJIGA NA STOLU

„Nije li Perun Hrista doveo“

Ljubica Miletić

Ne baš često

reči otkriju tajnu,

smisao što se krije.

I tako, apostolu

biva jasno

što pesniku nije.

I vidim dim, maglu,

preko lica veo,

sad znam: Beograd je mesto

gde je Perun Hrista doveo.

***

IL DISTANZIAMENTO DAL TESTO

(Distanciranje od teksta)

a Ivan V. Lalić

Quando la storia si calmerà,

forse pure io dirò una poesia.

Quando si calmeranno i cavalli.

La poesia richiede il silenzio

assoluto, un momento di pausa

prima della morte decisiva. Quando

si muore – si deve cantare.

DISTANCIRANJE OD TEKSTA

                                Ivanu V. laliću

Kad se istorija stiša,

reći ću možda pesmu i ja.

Kad se umire konji.

Poezija je trenutak zastoja

pred odlučujuću smrt.

Kad se umire da se peva.

(Traduzione in italiano: Dragan Mraović)

***

VELIKI PESNIK

Olako i često

pesniku se pridaje

veliki epitet,

tako da to

postaje opšte mesto.

Ako nema meru

onaj što licemerno

govori

i ako bezmerno

sluša

onaj koji je uznet,

to može biti

veliki teret

i za jednoga

i za drugoga,

a uvreda za Boga.

Ali, Bog je veliki.

***

ODBRANA PISACA

Kritikovao sam,

ne da nisam,

na podijum javne scene

postavljao satiru,

ali to ne znači,

pogrešno se tumači,

da preko mene

mogu braću moju

da satiru.

Ja imam ljubav i meru,

preko mene ne mogu

da ostvare lošu nameru;

nemam ja bližnjih,

sad moram da branim pisce

preko svojih leđa,

niko nema pravo da vređa!

***

JAVNA KNjIŽEVNA VEČERA

Prodali su veru

za književnu večeru,

parapisci, hedonisti,

prejedeni i zadrigli,

utehu nalaze u krigli,

ponosno dižu bokal,

nazdravljaju junaštvu,

od svega moral

posebno ističu,

to im je najjača strana,

lepotom se diče,

a sve ružne priče.

Što se mene tiče,

neka im je na alal.