Gökyüzü Yok Başımda

gözlerim,
görmekten öylesine
kanıksar ki duvarları,
bir şey görmez olmuş
artık kör.
binlerce duvar
yükselir içimde sanki
gökyüzü yok başımda,
yalnız binlerce duvar.
sert atışı
yorgun zayıf kalbimin
en büyük düşler bahçesinde
hep yeşeren.
rus ruleti sanki
içinde bir yaşamın
ki usta bir yangın
başlamış orda inceden.
yalnız
tutuşur haresi bazen,
usulca,
derken bir ışık sızar da,
geçerek
hava boşluğu
altından kapının,
kalır derinlikte
çöker de.

[20 Eylül 1980-Mamak]
Koray Feyiz

There Is No Sky Above My Head

My eyes
grown accustomed to
looking at walls so much
they do not see anything else,
are now totally blind.

Thousands of walls seem to
rise inside myself.
There is no sky above my head,
only thousands of walls.

The hard beat
of my weak, exhausted heart,
in an enormous dream garden,
always leafing out.

And now, as if to play Russian roulette
with life,
a fire has begun. It is faint,
but dominating.

And yet sometimes,
igniting quietly,
a beam of light
will suddenly leak into the room.
It passes through that slight
air shaft under the door.
Then it descends
down to the floor
and remains in the deep.

[20 September 1980 Mamak]
Translated by Nesrin Eruysal & Kenneth Rosen

Yfir höfði mér er enginn himinn

Augu mín
orðin svo vön því
að horfa á veggi
og sjá ekkert annað
eru nú staurblind.
Þúsundir veggja virðast
rísa innra með mér.
Enginn himinn er yfir höfði mér
aðeins þúsundir veggja.

Þungur sláttur
veiklaðs, sárþreytts hjarta míns
í feiknstórum draumagarði,
er laufgast í sífellu.

Og nú, eins og rússnesk rúletta
um lífið
kviknar bál. Það er dauft
en yfirþyrmandi.

Og samt endrum og sinnum
hljóðlaust tendraður
ljósgeisli
lekur skyndilega inn í herbergið.
Sleppur gegnum þessa mjóu
loftrifu undir hurðinni.
Síðan fellur það
niður á gólfið
og dvelur í djúpinu.

[20 September 1980 Mamak]
Translated by Hrafn Andrés Harðarson

İKİ DENİZ ŞİİRİ

I.

Bu sonsuz mavi denizde dalga olarak
çarptığım her kumsaldan
Bir kum tanesi olarak geri dönmek istedim hep
İstedim ki ben de bir dalgacık oluşturayım
Kuytu bir taş gibi kendi yalınlığında rahat ve huzurlu
Zaman zaman kendi asiliğinde yalnız
Herkes için olmaktan
Kendini olduğu gibi ortaya koymaktan gururlu.

Önünde durduğum sinema dolup boşalırken
Sokaktan geçenler bir gölge aradığında
sürekli ve kesintisiz orda.

Bu sonsuz mavi denizde topal bir mavna gibi
yürürken sekiyor zaman.
Sağır duvar kör göz lambanın fitili gibi titriyor yüreğimiz
Beton yağmurun tazeliğine,kent suya özlemini gideriyor
Su çağlamıyor,fışkırmıyor,çiseliyor.

Bu sonsuz mavi denizde
sabahtan oturuyorum danteline anıların
Aşk yitip gidiyor her çiçek kendi rengiyle yitip gidiyor
Bir kaya gibi çöküyorum derinlerine
devrildiğim bu çocuğun.

II.

Kuşlar birikmiyor yapraklarına bu ceviz ağacının
gölgesinde serinlerken bir sis çanı,

Küçük dalgaların vurduğu sahiller için
bir deniz günün birinde,
büyük dalgalar da getirir diye düşünüyorum.
Dalga geri döner bir diğerini çağırır
bu kumsala her zaman.

Sen güneşi alarak bana karanlığı bırakıp gittiğin için
Yalnızlığımın avlusunda sabahıma biriken kuşlar yok,

Bir sis çanı da yok ama sis basıyor içimi.
Ve düşünüyorum çepeçevre sarıldığım için,
Dalgalanmayan bir ölü deniz
Ya da çarpacak bir dip kaya bulamadığım için
Deli deli gidip gelen bir açık deniz değilim.

Koray Feyiz

TWO SEA POEMS

I

To this forever eternal blue sea
I have always wished to return as a grain of sand
Yet hit every shoreline as if a wave.
I wanted to dwell in a wavelet
Isolated as a stone, well-off and peaceful in its simplicity,
Though more often than not lonely in its rebelliousness,
Proud of existing for others,
Yet putting itself across just as it is.

I will be standing in front of a movie theater
when people flood in and out,
and when passersby look for a shadow,
it would be there unremittingly
and forevermore.

In this forever eternal blue sea,
as if a crippled barge
Time is walking with a limp.
Dead seawall, blind eye of the sky,
our hearts are trembling, each like the wick of a lamp.
Concrete is satisfying its thirst for the rain’s freshness,
the city for water. Such water as the rain
doesn’t come cascading, or gushing out.
It is only drizzling.

On this forever eternal blue sea,
when morning comes I take a seat in latticework
woven with memories. Love is gone,
departed forever, every flower
has withered away along with its own color,
and I collapse into the depths
of my childish ocean like a heavy stone.

II

Birds no longer perch among the leaves of this walnut tree
When the fog horn sits cooling off within its shadow.

I think the sea will one day bring
huge waves to these shores now hammered by wavelets.
The wavelets retreat to call for another
To return to this shore again and again.

Since you have gone and taken the sea with you,
leaving me this darkness, no birds come around
to fill up my mornings in the courtyard of my loneliness.
No foghorns are sounding
but a fog emerges nonetheless
to descend into me.
And I am thinking, since I am surrounded
but unable to find a calm dead sea
or bedrock to hit upon
I’m not successfully an open sea
moving back and forth in ecstasy.

Translated by Nesrin Eruysal & Kenneth Rosen

Düşler

üzülme diyorum kuşlar bir gün dönecek
bir gün umutla rüzgarı alıp terkilerine
dönecek kuşlar, sen de bana döneceksin.
bakacaksın pencerende bir ay çöreği
geceden birikmiş avuçlarında kokusu
özlediğin çiçeklerin, sen de bana döneceksin.
bir gün umutla kuşların terkilerinde
gurbetini getirip bırakacaksın öyle
gözlerimin rıhtımına demirleyecek takalar;
ele avuca sığmayan sözcüklerim,
yelken açan pupa yelken umuda işte
onlar canımı acıtan yalnızlıklarım,
kalbimin yılkıya bıraktığı aşklar.

dün kumrular sokağından geçtim yine
kuşlar yoktu,ben kuşları hiç unutmadım
sen de arada bir anımsasan diyorum iyi olur.
iyi olur, kuşlar gitgide azaldı çünkü.
ağaçlar sağır, dal yaprak kör.
behçet’in kuşlara yazdığı şiirleri bir anımsa,
kuşları çok severdi behçet unutma.
orhan gürayman’da severdi yaşarken.

belki bir gün behçet de döner bakarsın
gençliğimizin masalı,bir parmak gökyüzü
sızıyor alnından,boş çerçevenin asılı
olduğu eski bir duvarda oldukça kirli.
resim nerde? bizim koğuşta çektirdiğimiz,
nerde hüzne açılan avlusu kalbimizin?
üzülme kuşlar bir gün dönecek, sen de
bana döneceksin,sırt çantanda yağmurlar.

sabrın kestiği ırmak patlamaz kardeş,
denize hasret geçen bir ömür dahası
yaprağı dalına hasret kalmış bir güz
olmaz asla senin hayatın, senin hayatın…
çocukların içtiği bir pınar gibi…
güz’ü severim bilirsin sapsarı
bir pencerede oturup akşamı beklemek,
takaları…onlar yoktular ancak
bir şiir biliyordum adı “takalar” olan.

herkes bir şeyleri bekler nedense kimi
yitirdiklerini bekler ha babam kimi
deltası olmayı bir ırmağın yaşamınca
düşler yalancıdır oysa düşler düşler;
kalbimin yılkıya bıraktığı aşklar.

Koray Feyiz

DREAMS

I say don’t grieve, birds will come back one day
Filled with hope and carrying the wind on the pillion
Attached to their tailfeathers. Birds will come back
And so will you. You will find a croissant
On your window pane, the scent of flowers
For which you have been longing
Gathered in your palms, and you will come back to me.
One day, filled with hope and birds on the wind’s pillion,
You will leave your exile
On the harborside quay of my eyes. Wooden crates
Will cast anchor. My mischievous words
Embark at full sail towards hope.

These are my painful solitudes,
My loves turned loose to range at will as if horses.
Yesterday I walked through Kumrular Street.
Birds were not there. I never forgot them, however,
And you had better remember them sometimes.
Birds have begun to diminish in numbers.
Trees are deaf, branches and leaves are blind.
Remember the poem Behçet wrote for birds,
He loved birds, don’t forget.
So did Orhan Gürayman when he was alive.

Maybe one day Behçet will come back,
The fairy tale of our youth a slice of sky
Leaking from his forehead. Where is the photo
Whose empty frame hangs on an old dirty wall, the one
Taken of us in the prison ward?
Where is the courtyard of our hearts opening onto melancholy?
Don’t grieve. Birds will come back one day,
And you will come back to me, with rain in your backbag.

The river intersected with patience does not overflow its banks,
Its lifetime spent in yearning for the sea. What’s more,
An autumn whose leaves yearn for branches
Can not be your life, your life
Like a spring from which children drink water.
You know I love the yellow of autumn,
Or waiting for night to fall on a window’s yellow pane
Single-masted boats: they were nonexistent,
Yet I know a poem whose title was “Single-Masted.”

Everbody waits for something, some
For those they’ve lost all along,
Some to be a river delta.
Dreams are fake, and yet dreams dreams
Are all that I’ve loved turned loose by my heart.

Translated by Nesrin Eruysal & Kenneth Rosen

KÖK DE BEN

Ben ölüme sizden uzak değilim
Hepimiz ona yakınız,
Benim yüreğim kurtarılmış sıradışı.

Böyle düşünmez her insanda yürek,
Böyle kanatlanmaz göğüs kafesinden:
Sen gecesin,sen ağaçsın,kök de ben.

Sen şimdi bitkinsin ağırdı yükün;
Affettim seni,o yaşam içre savrulurcasına
Yapraklara karışmış olan.

Ne anlatıyordu bana,esirgeyip durana,
Deri kemiğe döndün korku yüzünden
Bak sen denenensin,kök de ben.

Kapadıkça kapadın pencerelerini,
Ne de çok küçüldün;benim büyük uzayımda
Kaybolmakta senin minicik dünyan.
Oysa seni çok tanımıyorum da
Ve bunca kalabalık değildim önceden.

Bütün ölüler cesaretlenmişler
Öylesine gelip bulmuşlar birbirini
Sevginin rastlanmamış böylesine
Böyle geniş ve sınırsızına.

Belki sonunda bir şey olacak
Gerçeğinde tasarladığın
Elveda bana,söylüyor ağzın:
Kanatlanmaktayım,düşünmekteyim.

Bir yolum ben,ince uzun
Ve sonunda kapanacağım.
Ben maskene en vefasız yüzüm,
Görürsün şimdi:bende yitti görüntün
Bir aynada yitercesine.

Böyle yaptın ve bana
Binlerce yalanı doğru kıldın sen,
Ölüm sana gülümsedi:küçümsercesine.
Kök de ben.

Koray Feyiz

I AM THE ROOT

I'm not farther from death than you are,
Tender leaf, slender branch.
We all live very close to it.
But my heart has been salvaged.
It's nearly off the map.

The heart doesn't reason this way
In every man. It doesn't take wings
From its subterranean shell like this.
You are the stars of night,
You are the tree, a ballerina
Of grace. I'm the root.

Now you are exhausted.
You say your load was too heavy.
I forgave you, but you failed
To listen to me, drifting into your life
Of earnest foliage and birds' nests.

What were you saying to me,
To the one who always redeems
Fear has left you just skin and bones
Look: you are the one being tested
And tried. I am the root.

You close your windows feeling
Diminished, belittled.
Your tiny world is fast disappearing
Into my immense space.

I don't know you well,
But I wasn't so crowded
Just a little bit earlier.
You're a bullet in the barrel,
An irrelevant splash.
I am the root.

The dead summoned their courage
And gathered to find arbitrarily, in one another
Love never seen before,
All-encompassing love without boundaries.

Maybe something will occur in the end
Your farewell imagined its own reality.
Your mouth said:
I am taking wings,
I'm contemplating.

I am a long and narrow road,
And will be closed down sooner or later.
I am the most disloyal traitor
To face your mask. Look now:
Your specter is lost inside me,
As if it had disappeared into a mirror.

You did this. You offered
thousands of lies to me
Instead of the truth. Death smiled
as a way to humiliate. I know
The earth. I am the root.

Translated by Nesrin Eruysal & Kenneth Rosen

TAKINTILAR

1.
Akşamın solan ışığında
Delinmiş bir yastıktan dağılan
Tüyler gibi indi kar…
Kalbimi tutuyorum ıssız bir yangına.

2.
Kar yağdı,sis indi çatılara,
Evden dışarı çıkamadım.
Bir elim kapının tokmağıdır,
Bir diğeri kavruk silüeti bu ağacın.
Pencereleri açtım kapadım,
Uğuldayan rüzgara karşı;
Kiremitler takırdadı durdu
Burda,ben yürüyen bir felcim şimdi.

3.
Kar yağıyor…
Kap,kacak,ibrik,leğen ne varsa
Hepsini altına dizdim,
Masamdaki dağınıklığın.
Oysa her şey biraz daha
'Kırık ve ötesi” görünmek için sana.

4.
Bir pencere yalazlandı.
Deniz zulalarından yükseldi,
Toprağın üzerindeki ceviz ağacı:
Gölgesi kara ve serindir…
Ben,senin için geldim,
Her iğneye bir damla kan bırakarak.
Portresini bileğime kazıdığım,
Bu kadın için geldim.

5.
Bu kadını sevmiyorum,
Deniz zulalarından yükselen toprağın üzerinde,
Önce çiçeğe sonra meyveye vuran ceviz ağacı;
Aşk artık burada yaşamıyor.

6.
Kar ve sis!kendi ışığında saklıdır.
Gölgesi kara ve serindir
Bu ceviz ağacının,
Yapraklarına yürüyen bir sarartıdır aşk.
Ölümün alacasını görmek için,
Salih Bolat’ı aradım telefonu yanıt vermedi.
7.
Acı yine var aynı acı.
Bertolt Brecht söylüyor:
'Çokları düzen düşkünüdür
Yemekten önce masaya örtü sererler
Varsa örtüleri.”

Koray Feyiz

OBSESSIONS

I

In the fading light of the night
Snow descended as if
Feathers scattered from an obliterated pillow.
I am holding my heart to a desolate fire.

II

Snow fell, fog descended onto the roofs,
I couldn't go out.
One of my hands is a doorknob,
The other is the withered silhouette of a tree.
I opened and closed the windows,
Against the whistling wind.
The roof tiles kept rattling.
I was paralyzed here, and struggled to walk.

III

Snow is falling.
Pots, pans, pitcher, washtub, whatever I could find
I placed under the untidy table.
I did everything to look
'Broken and far beyond' to you.

IV

A window caught fire.
The sea rose from its hiding place,
A walnut tree in the soil,
Its shadow dark and cool.
I came for your sake,
Leaving a dop of blood on every needle.
I came for this woman
Whose portrait I engraved on my wrist.

V

I don't love this woman.
In the soil rising from the sea's hiding place,
The walnut tree first bursts into flowers, then teems with fruits.
Love doesn't dwell here anymore.


VI

Snow and fog! They hide in their own illuminations.
Their shadows are dark and serene.
A yellow pallor is entering the leaves
Of this walnut tree,
In light of death's gaudy motley.
I called Salih Bolat but his phone didn’t answer
Or the line was dead.

VII

There is suffering again, the same as usual.
Bertholt Brecht says:
'Many have a passion for orderliness,
And spread a tablecloth before dinner
If they have one.'

Translated by Nesrin Eruysal & Kenneth Rosen

SÜVEYDA / DARKNESS

That summer was an attic.
I've drawn its boundaries
In the map of my heart:
Top floor, and beyond that, sky.
But it was also a neighing steppe
Trampled by horses.
There remain two words
Of which we can not speak .
One is leyle-i süveyda,
The other, süveyda-ül kalb.

My seed was uncontrollable,
More tempestous
Than the seed raki
Left in my throat,
The border of my handkerchief
Choking my sobs,
Mud on my shirttail.

Summer spilled into the balcony
Like a non-iridescent lamp
Awakening from sleep
Split up by mice. Suddenly
I loved my seed in an attic
Filled full as possible
By the rain beginning to fall
At a full gallop.

I walked the streets
Of the sky of horses
Whipping loneliness
Your absence present
At each stage of separation
Even the mirror breaks
When it gazes at itself.
The dark brown tar
On my hands after
Chain smoking cigarettes.

Say it was summer
And an attic where two hearts
Were closed like a pair of scissors
We spoke of two words;
One was leyle-i süveyda *
The other süveyda ül-kalb. **

* Darkness of night

** The dark spot in the heart, a sign of sin or the centre of insight
and maturity.

Translated by Nesrin Eruysal & Kenneth Rosen
Koray Feyiz


Biography:
KORAY FEYİZ
A Turkish poet, born in Istanbul in 1961, Koray Feyiz studied Geodesy and Photogrammetry Engineering, and Urban Planning at İstanbul,Karadeniz Technical University, and at Middle East Technical University.He completed his doctoral dissertation on Urban Psychology Feyiz is
currently engaged in research on Geographic Information Systems and Remote Sensing. His first published poem appeared in one of Turkey's most prestigous literary magazines, Varlık, in 1987. His poems and prose essays have continued to appear in numerous Turkish literary
magazines over the last two decades. He has also published five collections of his poetry: The Graveyard is Not Exhausted [İz, 1987], Two Solitudes in One Letter [Engin,1988], I Am a Desolate, Exhausted City [Prospero, 1995], The physical Autocrat [Urun, 1995], To You
Who Arrived in a Dream [Suteni,1995] and Cause of My Grief, I Forgive You [Hera, 1999]. He is finishing a new book of poems, scheduled for publication in 2010.
TRANSLATORS
Nesrin Eruysal is a literary scholar and translator of two books, Corporate Religion [Mediacat, 2002] and A Company of Citizens [Mediacat, 2005]. She worked at Dokuz Eylul University, Ankara University and Middle East Technical University. She spent two sabbatical semesters at Lehigh University as a visiting scholar. She has published a number of articles that explore the relationship between literature and Jungian thought. She is currently editing Soylesi Poetry Quarterly, the Turkish version of Conversation Poetry Quarterly.
Kenneth Rosen worked as a Professor of English at the University of Southern Maine for many years. His first collection of poems, Whole Horse, was selected by Richard Howard for the Braziller Poetry Series. Others are The Hebrew Lion, Black Leaves, Longfellow Square, Reptile Mind, No Snake No Paradise, The Origins of Tragedy, Homo Politico and Cyprus Bad Period. He spent a sabbatical semester as Balkan Scholar at the American University in Bulgaria teaching American poetry and 20th century fiction, and returned there again as a Fulbright professor. A second Fulbright award brought him as Senior Scholar to Minya University in Upper Egypt. He also spent a year in Cyprus as a Fulbright professor. His sojourns in Eastern Europe and the Middle East have had a major impact on his teaching and writing. Widely published in America, Rosen is currently working on The Goat's Mirror,
a novel.

Hrafn Andres Hardarson was born in 1948 in Kopavogur, Iceland. He attended the School of Librarianship, Polytechnic of North London, [which now is the North London University]. Hrafn worked as a librarian at Reykjavik City Library and Kopavogur, taking up the post of City Librarian there. Hardarson’s poems have been published in magazines and newspapers as well as in some anthologies. He established with others the Writers’ Group of Kopavogur [Ritlistarhopur Kopavogs] which organised poetry readings and published four books of poetry. His books are as follows: Fyrrvera 1982 [with Magnus Gestsson and Thorhall Thorhallsson], Thrileikur ad ordum 1990, Tonmyndaljod 1992 [with Grimur Marino Steindorsson sculptor and Gunnar Reynir Sveinsson composer], Tone Picture Poems 1992/1999, English edition of the above, Hler 1996 [with songs by Gunnar Reynir Sveinsson and illustrations by Grimur Marino Steindorsson] Ur vidjum – worksheet 1999, Gler leikur ad ordum 2004 and Vermsl 2008.
Rosalind Page composed a song cycle, Ravensongs / Hrafnsongvar [7 songs] which were premiered at the Sydney Conservatorium of Music in 2005 and have now been published on a CD with the Halcyon Group. He was editor of Andblae, a periodical of poetry and the Minningabok Kopavogsbua [Memories of Inhabitants of Kopavogur Town] with Inga Kristjansdottir, 2007. He is a member of the Writers’ Union of Iceland. Hrafn lives and works with his wife Anna in Kopavogur, Iceland.

TÜRKÇE
Koray Feyiz 1961’de İstanbul-Üsküdar’da doğdu. İTÜ,KTÜ ve ODTÜ’de Harita Mühendisliği ve Şehircilik lisans ve yüksek lisans öğrenimi gördü. “Şehir Psikolojisi” konusunda doktora tezini tamamladı.“Coğrafi Bilgi Sistemleri ve Uzaktan Algılama” konusunda hazırlamakta olduğu doçentlik tezi üzerinde çalışıyor.
İlk şiiri; Varlık dergisinde 1987 yılında yayımlandı. Varlık, Adam Sanat, Milliyet Sanat, Hürriyet Gösteri, İnsancıl, Evrensel Kültür, Damar, Yarın, Yazıt, Temmuz, Parantez, Şiir Ülkesi, Dönemeç, Çağdaş Türk Dili, Cumhuriyet Kitap, Edebiyat ve Eleştiri, Su, Kıyı, Yazko Edebiyat, Patika, Yaba Öykü, Lacivert, Dar Sokak, Taflan, Edebiyat 81, Sincan İstasyonu, Düşünbil, Deliler Teknesi, Şiir Saati , Ekin Sanat, The Tower Journal [ABD] , Four Branches [ABD] , Litras Falsas Edition 7 [Kolumbiya ], Söyleşi, Denizsuyukâsesi, Zalifre Yazıları, Eliz vb. dergilerde şiir ve yazıları yayımlandı. Şiirleri İngilizce, Almanca, Arapça, Latince ve İzlandacaya çevrildi.
Kitapları: Mezarlar Eskimedi [İz-1987], Bir Mektupta İki Yalnızlık [Engin-1988], Ben O Issız O Yorgun Şehir [Prospero-1995], Uhrevi Zorba [Ürün-1995], Düşle Gelen [Suteni-1995], Seni Bağışladım Çünkü Beni Çok Üzdün [Hera-1999], Su Yarası [Artshop- 2010]

Dr. Nesrin Eruysal edebiyat eleştirmeni ve çevirmendir. Dokuz Eylül Üniversitesi, Ankara Üniversitesi, Orta Doğu Teknik Üniversitesinde çalıştı ve Lehigh Üniversitesinde konuk akademisyen olarak bulundu. Şirket Dini [Mediacat, 2002] ve Ceokrasi: İnsan Merkezli Şirket Yönetimi [Mediacat, 2005] adlı çeviri kitapları yayımlandı. Edebiyat ve Jung psikolojisi arasındaki bağlantıları irdeleyen makaleleri bulunmaktadır. Conversation Poetry Quarterly adlı derginin Türkçe versiyonu olan Söyleşi Üç Aylık Şiir Dergisinin editörlüğünü yapmaktadır.

Kenneth Rosen University of Southern Maine’de uzun yıllar Edebiyat profesörü olarak çalıştı. İlk şiir kitabı Whole Horse Richard Howard tarafından Brazilier Poetry Series için seçildi. Diğer kitapları arasında The Hebrew Lion, Black Leaves, Longfellow Square, Reptile Mind, No Snake No Paradise, The Origins of Tragedy, Homo Politico ve Cyprus’s Bad Period bulunmaktadır. Bulgaristan’daki Amerikan Üniversitesinde Amerikan Şiiri ve Yirminci Yüzyıl Romanı dersleri verdi. Fulbright profesörü olarak Yukarı Mısır’da Minya Üniversitesi ve Kıbrıs’ta bulundu. Doğu Avrupa ve Orta Doğu’daki gezileri akademisyenliği ve yazarlığı üzerinde büyük etki yapan Rosen bir süredir The Goat’s Mirror adlı romanı üzerinde çalışmaktadır.


Hrafn Andres Harðarson 1948’de Kopavogur, İzlanda’da doğdu. Polytechnic of North London [bugünkü adıyla Kuzey Londra Üniversitesi] Kütüphanecilik bölümünü bitirdi. Reykjavik Kent Kütüphanesinde çalıştı ve daha sonra Kopavogur’da Kent Kütüphanecisi olarak çalışmaya başladı. Diğer İzlandalı yazarlarla birlikte şiir okuma etkinlikleri ve dört şiir kitabının yayınını gerçekleştiren Kopavogur Yazarlar Grubunu kurdu. Harðarson’un şiirleri antolojilerin yanısıra dergi ve gazetelerde yayımlandı.

Besteci Rosalind Page, Harðarson’un Hrafnsongvar / Kuzgunun Şarkıları adlı şiirini bestelemiş, prömiyeri 2005 yılında Sydney Konservatuarında yapılmış ve Halcyon Group tarafından CD olarak yayımlanmıştır. Harðarson, şiir dergisi Andblae ve Inga Kristjansdottir ile birlikte, Minningabok Kopavogsbua [Kopavagur Kenti Sakinlerinin Anıları] adlı kitabın editörüdür. İzlanda Yazarlar Birliği üyesi olup eşi Anna ile birlikte Kopavogur’da yaşamaktadır.

Kitapları: Fyrrvera [1982] [Magnus Gestsson ve Thorhall Thorhallsson ile], Thrileikur ad ordum [1990], Tonmyndaljod [1992] [heykeltraş Grimur Marino Steindorsson ve besteci Gunnar Reynir Sveinsson ile], bu kitabın İngilizce versiyonu olan Tone Picture Poems [1992/1999], Hler [1996] [Gunnar Reynir Sveinsson’un ezgileri ve Grimur Marino Steindosson’un çizimleri ile] Ur vidjum [1999], Gler leikur ad odum [2004] ve Vermsl [2008].
e-mail:

kfeyiz@gmail.com