NOTES OF AN EARTHLING [1]

1.
I carried my address book to Beijing
On it are sleeping
the children of a water-melon seller. The night
is like black velvet
swaying on your eyelashes.
I am always for away anyhow
on the street between Naples and Rio.
I am listening to what the stones
have been recounting for a million years.
My first friends was an apple orchard.
that once was the bottom of the sea.
And I was tiny earthling
straying under the wings of the birds.
The used to be a park here
with newly painted swings
And a shy girl with small breasts
smelling of fresh green almonds...

2.
Beijing ! It smells of soup every morning.
Millions of bike rider
sticking to the clouds,to the park.
A fisherman's net is straightening up
to avoid being mixed up with meridians.
The Chinese wall is a gigantic kite
sleeping cuddled up on the mountains.
I am always far away anyhow
in a tavern between Beijing and Izmir.
I am flirting with Chinese girls.
I am flirting with the trails
one day they will get me for sure.
3.
Ah ! One thing or other ends each day.
A love affair ends,joys end...
Youngsters dance between
between the jaws of the jackels.
As for me, I am always far away
For a water-melon seller from Beijing
for a poet from Naples
I describe an inlet of Halikarnassos
At dawn I ride a pitch black pony
my face is filtered through a blue violet.
On my shoulder linger the bites
of betrothed maidens
That I take shelter behind a city is not in vain
The iodine on my wounds
is not vain.
Birds need no persuading to sing.
I know it : They are after me.
When morning enters the city
like a yellow cavalryman
they no doubt will get me:
-Hey earthling ! We have found
the traces of your heart.


So,here I am
right in front of you
On a pitch black pony
a wild orchid
on
my
collar.

Translated from the Turkish
By Suat Karantay

BİR DÜNYALININ NOTLARI [1]

1.
Adres defterimi Pekin’e taşıdım
Bir karpuzcunun çocukları
uyuyor üzerinde. Gece
siyah bir kadife gibi
sallanıyor kirpiklerinde
Ben hep uzaktayım zaten
Napoli ile Rio arasında
bir sokakta
Taşların binlerce yıldır
anlattıklarını dinliyorum
Eskiden denizdibi olan
bir elma bahçesiydi ilk arkadaşım
Ve küçücük bir dünyalıydım
kuşların sıcak kanatları
altında gezinen

Bir park vardı burada
yeni boyanmış salıncakları olan
ve utangaç bir kız
küçük memeleri
yeşil çağla kokan...

2.
Pekin! Çorba kokuyor her sabah
Parklara ve bulutlara takılıyor
milyonlarca bisikletli
Bir balıkçı ağı
çekidüzen veriyor kendine
karıştırılmasın diye meridyenlerle
Dev bir uçurtma Çin seddi
kıvrılmış uyuyor
dağların üzerinde
Ben hep uzaktayım zaten
Pekin ile İzmir arasında bir meyhanede
Çinli kızlarla kırıştırıyorum
dünyayla flört ediyorum
Bu yüzden fotoğrafım
tüm nehirlere asılı

A r a n ı y o r u m

Biliyorum izimi sürdürüyorlar
ele geçirecekler elbet beni bir gün

3.
AH! Her gün bir şeyler bitiyor
Bir aşk bitiyor, sevinçler bitiyor
ve bir halk bitiyor
Çakalların ağzında eğleniyor gençlik
Ben’se hep uzaktayım
Pekinli bir karpuzcuya
Napolili bir şaire
Bodrum’daki küçük bir koyu anlatıyorum
Simsiyah bir tayla
yarışırken şafak
mavi bir menekşenin
içinden geçiriliyor yüzüm
omuzbaşlarımda
nişanlı kızların diş izleri
Boşuna değil bir kenti siper alışım
Boşuna değil yaralarımdaki
tentürdiyot
Kuşları ikna etmenize gerek yok
şarkı söylemeleri için
Biliyorum: A r a n ı y o r u m
Sabah
sarı bir süvarı gibi girerken kente

ele geçirecekler elbet beni

– Hey dünyalı! İzini bulduk kalbinin

İşte! Bakın karşınızdayım
altımda
simsiyah bir tay
yakamda
vahşi
bir
ŞAKAYIK

BIOGRAPHY:
Ozkan Mert [b. 1944] lives in Stockholm, where he works for the Turkish Service of the Swedish Radio. His major poetry collections include Kuracagiz Herseyi Yeniden [We Shall Build Everything Anew / 1970], Iste Hayat, Iste Olum ve Tarih [Here’s Life, Here Are Death and History / 1984], Stockholm’de Mavi Saatler [Blue Hours in Stockholm / 1987], Dunya Carpiyor Yuzume [The World Is Crashing onto My Face / 1988—collected poems], Bir Dunyalinin Notlari [Notes of an Earthling / 1997] and Nehir [The River / 2002].

ozkanmert@riksteatern.se